Waarom de LEI wordt gebruikt in de VS
In de Verenigde Staten wordt de LEI-code gebruikt in situaties waarin de activiteiten van een bedrijf betrekking hebben op gereguleerde financiële transacties of het gebruik van professionele financiële diensten. De LEI is niet gecreëerd als een algemeen identificatiemiddel voor bedrijven, noch als vervanging voor een handelsregister. Het doel ervan is om financiële transacties technisch correct te laten verwerken in situaties waarin transactierapportage verplicht is.
De Amerikaanse aanpak is praktisch: de LEI is van toepassing wanneer een financiële dienstverlener gegevens over een transactie moet indienen en wanneer de unieke identificatie van een rechtspersoon voor dat doel noodzakelijk is. Als een dergelijke verplichting niet ontstaat, is er geen behoefte aan een LEI.
Voor een breder overzicht van de regelgeving kunt u onze gedetailleerde gids raadplegen over LEI-code in de VS: wat u moet weten.
In welke situaties een LEI daadwerkelijk noodzakelijk wordt in de VS
Een LEI wordt noodzakelijk in de Verenigde Staten wanneer een bedrijf deelneemt aan financiële transacties die onderworpen zijn aan rapportageverplichtingen. Dit betreft voornamelijk situaties waarin de transactie wordt uitgevoerd of waarin wordt bemiddeld door een gereguleerde financiële dienstverlener.
Typische situaties zijn onder meer:
– derivaten- en swaptransacties
– institutionele of professionele effectentransacties
– transacties op gereguleerde handelsplatformen
– transacties die een bank of broker op eigen naam moet rapporteren
In dergelijke situaties is de LEI geen optionele extra. Als de LEI ontbreekt, kan de dienstverlener de transactie niet correct voltooien binnen zijn systemen.
Wie stelt deze eis in de praktijk?
In de VS komt de LEI-vereiste meestal niet rechtstreeks van de toezichthouder naar de ondernemer. De vereiste ontstaat indirect via financiële dienstverleners.
Toezichthouders zoals de Commodity Futures Trading Commission (CFTC) en de Securities and Exchange Commission (SEC) leggen rapportageverplichtingen op aan banken, brokers en platformen. Deze dienstverleners zijn verantwoordelijk voor het waarborgen dat transactiegegevens correct zijn en voldoen aan de regels.
Als een rapportage een identificatiecode voor rechtspersonen moet bevatten, moet de dienstverlener deze van de cliënt verkrijgen voordat de transactie wordt uitgevoerd. In de praktijk betekent dit dat de LEI wordt opgevraagd door de bank of broker, en niet door de toezichthouder.
De Dodd-Frank Act en rapportageverplichtingen
In de Verenigde Staten vloeit het praktische gebruik van de LEI voornamelijk voort uit de Dodd-Frank Wall Street Reform and Consumer Protection Act. De wet introduceerde rapportageverplichtingen voor financiële transacties voor banken, brokers en handelsplatformen. De wet vereist geen LEI’s rechtstreeks van bedrijven. In plaats daarvan verplicht het dienstverleners om correcte en ondubbelzinnige gegevens in te dienen met betrekking tot gereguleerde transacties.
Om dit te doen, moet de dienstverlener kunnen identificeren welke rechtspersoon de transactie daadwerkelijk heeft uitgevoerd. De LEI is het wereldwijde Legal Entity Identifier-systeem dat wordt onderhouden door de Global Legal Entity Identifier Foundation (GLEIF) en wordt gebruikt als de standaardidentificatie om aan deze vereiste te voldoen. Om deze reden vragen banken en brokers om een LEI voordat ze een transactie uitvoeren – niet naar eigen goeddunken, maar om te voldoen aan wettelijke rapportageverplichtingen.
Waarom een bank of broker een LEI vereist
Voor een bank of broker is de LEI geen kwestie van klantgemak, maar van hun eigen verantwoordelijkheid op het gebied van regelgeving. Als zij een transactie niet correct kunnen rapporteren, ligt het probleem aan hun kant, niet aan die van de cliënt.
Om deze reden wordt de LEI-vereiste niet uitgesteld. Als een LEI vereist is, wordt deze opgevraagd voordat de transactie wordt uitgevoerd. Als de LEI ontbreekt of niet geldig is, kan de dienstverlener de transactie niet toestaan binnen zijn systeem, omdat hij niet aan zijn wettelijke verplichting kan voldoen.
Vanuit het perspectief van de ondernemer kan dit overkomen als een onverwachte of “verborgen” vereiste, maar er is geen afzonderlijk besluit dat op het bedrijf is gericht. Het vloeit voort uit de verplichting van de dienstverlener om de transactie correct te rapporteren.
Hoe de LEI in de praktijk verschijnt voor een ondernemer
Voor een ondernemer wordt de behoefte aan een LEI meestal heel concreet. De dienstverlener geeft aan dat een LEI-code vereist is om de transactie uit te voeren. Er volgen geen aanvullende verklaringen of afzonderlijke processen.
De LEI wordt niet gebruikt in de dagelijkse bedrijfsvoering, facturering of contracten. Het wordt alleen opgevraagd wanneer de activiteit van een bedrijf het niveau van financiële transacties bereikt waarbij rapportage verplicht is.
Als een bedrijf niet binnen dergelijke kaders opereert, ontstaat de behoefte aan een LEI wellicht nooit. Als de activiteit verandert, ontstaat de LEI-vereiste bij een specifieke transactie, niet als een abstracte regel.
Internationale en grensoverschrijdende transacties
Voor Amerikaanse bedrijven ontstaat de behoefte aan een LEI vaak ook door internationale transacties. Als een transactie wordt uitgevoerd via een bank of platform dat in meerdere rechtsgebieden actief is, wordt de LEI vaak gebruikt als een gemeenschappelijke technische standaard.
In dergelijke gevallen vloeit de LEI-vereiste niet rechtstreeks voort uit de Amerikaanse wetgeving, maar uit het feit dat de dienstverlener dezelfde transactie onder meerdere regelgevingskaders moet behandelen. De LEI stelt de dienstverlener in staat om dezelfde transactie over meerdere regelgevingskaders af te handelen zonder afzonderlijke uitzonderingen of handmatige controles.
Conclusie
In de Verenigde Staten is de LEI geen algemene zakelijke vereiste. In veel financiële contexten is het echter praktisch onvermijdelijk. De behoefte aan een LEI vloeit niet voort uit het loutere bestaan van een bedrijf, maar uit de activiteiten van het bedrijf.
Een LEI wordt niet van een ondernemer verlangd als een abstracte regel. Het wordt vereist door banken en financiële dienstverleners wanneer zij zonder deze code niet aan hun verplichtingen op het gebied van regelgeving kunnen voldoen. Zodra die drempel is overschreden, wordt de LEI een voorwaarde voor het uitvoeren van de transactie.
In de Amerikaanse context is de LEI een praktisch hulpmiddel dat alleen verschijnt wanneer de activiteiten van een bedrijf het niveau van gereguleerde financiële transacties bereiken. Zodra die drempel is overschreden, is de LEI niet langer optioneel.
Als uw bedrijf die drempel heeft bereikt, kunt u hier uw LEI registreren of vernieuwen.